Leonie Vocking (1986) werkt als informatie-analist op de ICT-afdeling van drinkwaterbedrijf Oasen in Gouda. Dreigende taal tussen werkgevers en bonden vindt ze ‘iets van vroeger’. ,,AVV zoekt naar uitkomsten waar beide partijen beter van worden, dat spreekt me aan.”

In het huis van Leonie Vocking en haar vriend zul je geen tv aantreffen. Van slecht nieuws wordt ze namelijk somber. Ze leest het liefst informatie waar ze blij van wordt en ‘iets mee kan’. De wereld een stukje mooier maken is haar drijfveer.

Je werkt bij een drinkwaterbedrijf. Bewuste keuze?
,,Ja: als ik naar vacatures kijk, gaat mijn oog automatisch naar banen waarin duurzaamheid een rol speelt. Onnodige spullen verkopen aan mensen is niets voor mij. Ik zoek functies waarin ik iets kan verbeteren. Ik heb bij Oasen nóg meer respect gekregen voor drinkwater. Het is echt een ondergewaardeerd product.”
,,Ik begrijp niet goed dat mensen een fles water aanschaffen: je koopt een plastic verpakking en het water dat erin zit, kan ook nog eens van minder goede kwaliteit zijn dan het water dat uit de kraan komt.”

Waarom is dit een leuke baan, informatie-analist?
,,Ik vind het boeiend processen te verbeteren. Ik stel de hele dag vragen aan collega’s: ‘waarom doen we dit zo?’ ‘Wat wil je precies veranderen? En met welk doel?’ Tijdens mijn hbo-studie Communicatie vond ik wereldeconomie een van de leukste vakken: superinteressant om te zien hoe al die handelslijnen in de wereld lopen, hoe ze zich hebben ontwikkeld en welke processen daarbij spelen.”

Dus nieuws over handelsconflicten volg je met rode oortjes?
,,Nee, juist niet. Ik heb bewust geen televisie. Ik zoek vooral nieuws en informatie op waar ik iets mee kan, waar ik blij van word. Ik wil geen media die allerlei ‘meuk’ in mijn hoofd stoppen. Ik heb wel een abonnement op De Correspondent, omdat ik dat nieuwsmedium minder sensatiebelust vind dan andere media. Die brengen vooral negatief nieuws en dat geeft een vertekend wereldbeeld.”
,,Ik ben ook fan van de websites en podcasts als futurism.com en freakonomics, waarop veel wordt geschreven en verteld over technologische ontwikkelingen, onderzoek naar oplossingen voor armoede, betere batterijen, noem maar op. De tijd die ik overhoud door geen tv te kijken, besteed ik onder andere aan lezen en goede gesprekken aan tafel. Verder zit ik met mijn vriend op dansles, doe ik een naaicursus om zelf kleding te kunnen maken en ben ik begonnen met hardlopen.”

Je bent lid van AVV, soms ook serieuze materie. Word je daar wel vrolijk van?
,Ik vind vakbonden een logisch iets: je verenigt je om samen sterk te staan. Toen ik begin 2018 bij Oasen ging werken, bleek het bedrijf al anderhalf jaar in onderhandeling te zijn over een nieuwe cao. Ik verbaasde me over het verloop van het debat: inefficiënt, langs elkaar heen praten, verontwaardiging over en weer. Ik dacht ‘dit moet toch op een andere manier kunnen?’”
,,Toen ben ik op Wikipedia gaan kijken welke vakbonden er eigenlijk zijn in Nederland. Alleen bij AVV dacht ik ‘ja, hierin herken ik mezelf’. Eenvoudiger taal, niet schreeuwen naar werkgevers, maar zoeken naar win-win-situaties. AVV is constructief, dat spreekt me aan.”

Wat heb je dan concreet aan de vakbond?
,,Ik heb een jaarcontract met een optie tot een vaste baan,  maar dat is voor mij geen reden om lid te worden van een vakbond. Ik zie mezelf meer als een ‘gelovige’ die denkt dat het beter kan.”

Misschien is vakbondswerk ooit wel iets voor jou…
,,Nee, dat zie ik mezelf niet zo snel doen. Ik stuur wel af en toe ideeën naar AVV en krijg dan ook altijd een reactie. Ik hoop dat AVV aan zoveel mogelijk onderhandelingstafels aanschuift, zodat die positieve stijl wordt overgenomen door andere bonden. Niet die mes-op-de-keel-toon en dreigen met stakingen. Voor mij voelt dat als iets van vroeger. Ik geloof meer in het goede van de mens.”
,,Als ik bij mijn ouders wel eens een blik op de tv werp, word ik echt somber en vraag ik me af hoe het toch mogelijk is dat zoveel mensen het goede willen en we dat toch niet of maar moeizaam voor elkaar krijgen… Voor mij is de AVV daarvoor een begin.”